Uitstervend geploeter

“Mam!”, roept ze al huppelend naast me uit. “Op school heb ik al een Kjompoeter.” Ik versta haar maar toch vraag ik het nogmaals.

“Een kjompoeter!” Zes en half jaar. Al sinds haar geboorte steekt haar lange tong automatisch naar buiten als iets haar moeite kost. Ook nu.

Dit alles verdraag ik net zo min als Rutger Kopland jonge sla in september.